رفیق راه دل سر به راه خود کردیم...   ز عجز تکیه به دیوار آه خود کردیم   شکسته حالی خود را پناه خود کردیم به روی هر چه گشودیم چشم ،غیراز دوست به جان او که ستم بر نگاه خود کردیم ز نور عاریت ماه چشم پوشیدیم نگاهبانی شام سیاه خود کردیم ز دوستان موافق سفر شود کوتاه رفیق راه دل سر به راه خود کردیم دوباره ...

پای غریبی داده ام هر آشنایم را...   با رفتن خود سُست کردی دست و پایم را این دستمزدم بود؟...کم دادی بهایم رامن بی تو از دریا چگونه رد شوم بانو من با چه رو دریا بیندازم عصایم را آنقدر با مویت تیمم کرده ام دیگر از یاد بردم دین که نه حتی خدایم را با آشنایانم غریبم با غریبان دوست پای غریبی داده ام هر آشن...

غزل با ماست....   چه  حالی می کند درویش چشمان سحر خیزت تو  مولانای ما خواهی شد و ما شمس تبریزت چه منعی دارد این افسانه در بازار دلجویان چه  افسوسی برانگیزد لبان مست پرهیزت چه دف هایی که می آشوبی از تکرار دستانت چه ساغر ها که سرشارند از گلبانگ لبریزت غزل با ماست، با آیات منثور خراسانی فدای سوره های ن...

  تو نبودی که...     پیش از آنی كه به یك شعله بسوزانمشان باز هم گوش سپردم به صدای غمشان هر غزل گر چه خود از دردی و داغی می سوخت دیدنی داشت ولی سوختن با همشان   گفتی از خسته ترین حنجره ها می آمد بغضشان شیونشان ضجه ی زیر و بمشان نه شنیدی و مباد آنكه ببینی روزی ماتمی را كه به جان داشتم از ماتمشان زخم ه...

    چه فرقی می کند     وضـــع ما در گردش دنیــا چه فرقی می کندزندگی یا مرگ، بعد از ما چه فرقی می کندماهیان روی خــــاک و ماهیــان روی آبوقت مردن، ساحل و دریا چه فرقی می کندسهم ما از خاک وقتی مستطیلی بیش نیستجای ما اینجـــاست یا آنجا چه فرقـی می کند؟یاد شیرین تــــو بر من زندگـی را تلـــخ کردتلخ و شی...